حدود ۵ ماه پیش بود که میر حسین موسوی را کفن پوشان داخل جمعیتی که در حال تظاهرات بر علیه نظام به بهانه تقلب در شمارش آرا بودند دیدیم ؛ که همواره با سخنرانی های تند و تحریک آمیزش مبنی بر تخلف در انتخابات و مظلوم نمایی خود جمعی از مردم را به سمت اغتشاش و ناآرامی سوق می داد ، و با بیانه های تحریک آمیزیش به اغتشاشات دامن میزد . در واقع هدف اصلی آقای موسوی و اطرافیانش  نظیر آقای هاشمی رفسنجانی ، خاتمی و کروبی  براندازی نرم و به اصتلاح انقلاب مخملی بود که به فضل الهی و عنایت امام زمان و همچنین درایت و هوشیاری رهبر معظم انقلاب ، به اهداف کثیف خود دست نیافتند . حال باید این چنین گفت که آقای موسوی ما انقلابمان را به راحتی بدست نیاورده ایم که اجازه دهیم شما آنرا نابود کنید ، هزاران جوان پاک  بابت این انقلاب شهید ، هزاران کودک یتیم و هزاران پدر و مادر داغدار شدند ، قدرت طلبی از منظر شما  شاید لذت بخش باشد ولی نه به بهای کشته شدن 20 نفر ، زخمی شدن صدها نفر و میلیارد ها دلار خسارت به اموال عمومی وهمچنین خدشه دار کردن نظام اسلامی در جهان ، چگونه میتوانید در روز قیامت پاسخگوی خون این شهیدان و همچنین ملت ایران باشید ، دیکتاتورکسی است که برای پیشی گرفتن از رقیب خود هزاران دروغ،تهمت و حتی ناسزا در جمع میلیونها نفر نصار رقیبش میکند و برای رسیدن به قدرت با حیله گری و سرهم کردن دوغ برخی (اندک) حامیان ساده لوحش رابه اغتشاش دعوت میکند.  ملت ایران اجازه نخواهد داد که شما و امثالتان  به هر قیمت و هر شیوه ای فکر به قدرت رسیدن را در ذهن خودتان پرورش دهید . از حقوق اولیه ای  که این دیکتاتور زیر پا گذاشته است می توان  بر هم زدن نظم عمومی ، ایجاد رعب و وحشت در میان عموم ، کشته و زخمی شدن صدها نفر ، وارد کردن میلیادها دلار خسارت به اموال عمومی و همچتین فریب مردم نا آگاه و از بین بردن اتحاد و اقتدار کشور ، بخش کوچکی از جنایت های بر جای گذاشته این جانی به حساب می آید ، حال ای ملت ایران ، ای انسانهای آزاده  ، ای مراجع تقلید ، ای علما و روحانیون ، ای مراجع قضایی ، ای رئیس جمهور ، ای رهبر معظم انقلاب ، از شما می خواهیم که این سکوت را بشکنید ؛ موسوی،خاتمی،کروبی و مفاسد اقتصادی را به پای میز محاکمه بکشانید و حقوقمان را از این مفسدان فی الارض مطالبه کنید باشد که دیگر هیچ احمقی این چنین اهدافی را حتی در ذهنش هم نپروراند.      (الهم عجل لولیک الفرج)

آقای موسوی؛ قبلا هم گفته ام و دوباره می‌گویم: بازیچه شده‌ای؛ به مراتب بیشتر از چیزی که فکرش را می‌کردم. تو که دم از قانون می‌زنی، چطور قانون رسیدگی به اختلافات انتخاباتی را قبول نداری؟ مگر تو بر اساس همین قانون، در انتخابات ثبت نام نکردی؟

اگر تو قانون را قبول نداری، پس چرا وارد این بازی شدی، تا پس از شکست و نه محکم و قاطع مردم به تو و جریان حامی‌ات، توسط عناصر تندرویی که دوره‌ات کرده‌اند و برخی معاندین نظام بازی بخوری!؟

چه زشت و چه حقیرانه با منافقین و رسانه‌های صهیونیستی هم‌صدا شده ای.

جواب خون بی‌گناهانی که به خاطر اقدامات غیر قانونی تو و برخی از طرفدارانت بر زمین ریخته را چگونه خواهی پرداخت؟ چوب خدا صدا ندارد و خود خدا نمی‌گذارد که خون بی‌گناهی که به زمین ریخته می‌شود پایمال گردد. از خواب بیدار شوید آقای قانون‌مدار!!!

تشابهاتت با بنی‌صدر فراری و خائن، روز به روز بیشتر می‌شود و به تعبیری شفاف‌تر: چهره‌ی بنی‌صدر را در شما می‌توان دید! و با افتادن نقاب مظلومیت ساختگی‌ات، مردم بهتر و واضح تر به جوهره اصلی وجودیت پی خواهند برد، جوهره‌ای که عصاره‌هایی از آن را در بیانیه‌ها و اغتشاشات تهران و برخی شهر ها، به روشنی می‌توان مشاهده نمود.

از همان ابتدا مشخص بود که ظرفیت ورود به بازی‌های سیاسی و تحمل باخت در آن را نداری.

چشم تاریخ، عمل‌کرد سانسور مأبانه و حذفی‌ات در برابر منتقدانت را، در دوران نخست وزیری‌ات دیده است.

آن روزگار تمام شده آقای مهندس!

به دامان مردم برگرد؛ ایران فقط شمال تهران نیست و ساکنان شهرها و روستاهای دیگر این کشور جزو همین ملتند. مردم تو را نخواستند و این شد که نیامدی و حالا داری انتقام می‌گیری.

علاقمندان و دوست‌داران نظام و مقام معظم رهبری و اسلام و ایران، که قطره‌ای از دریایشان در نماز جمعه 29 خرداد دیده‌ای، امر به سکوت شده‌اند وگرنه با یک اشارت سفره خائن و خائنین و متجاوزین به قانون و حقوق مردم را برخواهند چید.

آنانی که مصداق این آیه از کلام نور هستند:

مِنَ الْمُؤْمِنِينَ رِجَالٌ صَدَقُوا مَا عَاهَدُوا اللَّهَ عَلَيْهِ فَمِنْهُم مَّن قَضَى نَحْبَهُ وَمِنْهُم مَّن يَنتَظِرُ وَمَا بَدَّلُوا تَبْدِيلًا.
در ميان مؤ منان مرداني هستند كه بر سر عهدي كه با خدا بستند صادقانه ايستاده‏اند، بعضي پيمان خود را به آخر بردند (و در راه او شربت شهادت نوشيدند) و بعضي ديگر در انتظارند و هرگز تغيير و تبديلي در عهد و پيمان خود نداده‏اند.

منبع: www.gofteman-azad.blogfa.com

مجازات موسوی چیست؟

انتخابات دهم ریاست جمهوری اسلامی ایران در موعد مقرر برگزار شد و روال برگزاری آن مطابق قانون و بر طریق برگزاری انتخابات گذشته بود. نتیجه انتخابات نیز همانند دوره‌های گذشته اعلام شد.

آقای میرحسین موسوی با 13 میلیون رأی حائز رتبه دوم شد و نتوانست اعتماد اکثریت مردم ایران را برای ریاست جمهوری به دست آورد. تفاوت رأی 11میلیونی احمدی‌نژاد با موسوی که طی یک مشارکت بی‌سابقه مردمی شکل گرفت نشان داد اعتقاد مردم به احمدی‌نژاد بسیار بیشتر از موسوی است. اگرچه موسوی رقابتی تنگاتنگ با احمدی‌نژاد در پایتخت داشت اما در مجموع رقابت را در کل کشور به محمود احمدی‌نژاد؛ آن هم با فاصله فراوان واگذار کرد اما کاندیدایی که شاه‌بیت تبلیغات انتخاباتی او تمکین از قانون و جلوگیری از قانون‌گریزی بود، فقط به بهانه تقلب، آشوبی به راه انداخته که کسی گمان نمی‌برد وی همان کاندیدای قبل از انتخابات است. ماجرا در عین سادگی غیرقابل هضم است. کاندیدای بازنده حاضر به پذیرش نتیجه انتخابات نیست. برای اثبات ادعای خود هم هیچ برهان و دلیل قانع‌کننده‌ای ندارد و جالب اینکه بتازگی با انتشار چند شماره‌ تلفن خواستار گزارشات مردم از مشاهدات خود از نحوه برگزاری انتخابات شده است. از سوی دیگر به‌رغم مساعدت فراقانونی وزارت کشور و شورای نگهبان به عنوان ملجأ قانونی رسیدگی‌کننده به تخلفات و شکایات انتخاباتی، کوچک‌ترین اعتنایی به این مراکز نکرده و صریحاً از بی‌اعتباری وزارت کشور و «شورای نگهبان» سخن می‌گوید، همان « شورای نگهبان» ی که اگر موسوی را تایید صلاحیت نمی‌کرد، وی اکنون در جایگاه اعلام شکایت هم نبود!
این رفتار دور از انتظار موسوی هرچند از یک سو موجبات اعتراضات شخصیت‌های نظام و انتقادات مردم را برانگیخته اما اقدام وی به صدور بیانیه‌های آشوب‌آفرین روزهای اخیر، یکی از بی‌سابقه‌ترین قانون‌گریزی‌های گستاخانه تاریخ انقلاب را نمودار ساخته است. کاندیدایی که بازنده واضح انتخابات شده و هیچ دلیلی برای اثبات عدم شکست خود ندارد، این روزها با صدور بیانیه‌های گمراه‌کننده به‌رغم تحمیل هزینه‌های بی‌سابقه به نظام و کشور، صدمات جبران‌ناپذیر مالی و معنوی را نیز به جامعه وارد و از سوی دیگر «پوشش»ی را برای آشوبگران و اقدامات ضدامنیتی سرویس‌های جاسوسی بیگانه فراهم کرده است.
گناه شهروندان تهرانی چیست که در روزهای اخیر به‌خاطر توهمات یا توطئه یک کاندیدا مجبور به مشاهده یک وضعیت بغرنج در خیابان‌های محل سکونت خود هستند. خسارات وارد شده به مردم بی‌گناه در حوادث اخیر و از همه مهم‌تر خسارت خانواده‌های داغدار این حوادث را آیا کسی به جز عامل اصلی اغتشاشات و آشوب‌ها باید پاسخگو باشد؟
به خون غلتیدن فرزندان این مرز و بوم آیا چیزی جز نتیجه آشوب‌طلبی‌های موسوی است؟
براستی در کدامین مرحله از وقایع اخیر، باید حق را به موسوی داد؟ کدامین ادله وی قابلیت پذیرش دارد؟ چه حقی از وی که خود را نخست‌وزیر امام(ره) معرفی می‌کند اما این روزها بازیچه عناصر معاند انقلاب خمینی کبیر است؛ زایل شده که شایسته اینگونه آشوب‌طلبی وی است؟
به میرحسین موسوی چه ظلمی روا داشته شده که در قبال آن، اینک برخی خانواده‌های ایرانی باید در سوگ فرزندان و عزیزان خود بنشینند؟
از منظری دیگر چه مجازاتی در قبال جور و ستم موسوی به مردم در روزهای اخیر قابل پیش‌بینی است؟
عدم التزام به قانون، توهین به نهادهای قانونی و شخصیت‌ها و مقامات عالیرتبه، آشوب‌طلبی، اقدام در راستای اهداف دشمنان ملت، عامل کشته و زخمی شدن تعدادی از هموطنان و... چه مجازاتی را به دنبال دارد؟ مجازات این جرائم به کنار،‌مجازات گمراه کردن مردم و نیز بی‌اعتمادی به میراث خمینی کبیر(ره) توسط موسوی چیست.

شايد تکراري باشه يا به قول فرنگ رفته ها  شايد کليشه اي باشه  اما تکرار حق رو هيچ وقت ناپسند نميدونم .

ده بار ؟

صد بار ؟

هزار بار ؟

شايد بيشتر همه ما شنيديم  که بايد عزاداريهامون براي ائمه مخصوصا امام حسين عزارداري به معناي واقعي باشه .

همه ما هم مدعي اين  امر هستيم  .

وقتي پاي حرف خيليها ميشينيم همين رو ميگن اما در عمل چيز ديگه اي رو نشون ميديم .

اجراي مراسمهاي سنتي يا مدرن عزاداري اشکال که نداره بلکه خوب هم هست .

اما بايد ديد به چه روشي و در نهايت به چه قيمتي ؟

من براي احياي دين جدم پيامبر اسلام قيام مي کنم

اگر دين نداري ، آزاده باش

هزاران هزار بار شنيده ايم .

اما آيا روشهاي جديد و سنتي عزاداري اين جملات را پا سلولهاي مغز ما آميخته ميکند که اعتقادي راسخ به ان گوهر هاي ناب حديثي پيدا کنيم ؟

ايا هرچه محکم تر به سينه بزنيم بيشتر يزيديان زمان را ميشناسيم ؟

ايا اگر موزون تر بنوازيم ازادي خواهي را درک ميکنيم ؟

اينها همه سئوالاتي است که جوابي بديهي دارد و همه جواب آن را ميدانند .

اما چرا در جامعه اي که دم از مالکيت آن توسط ائمه ميزنيم اين همه از گناهان مختلف نيز دم ميزنيم .

چرا وقتي سالي يک بار از امام حسين عليه السلام دم ميزنيم احاديث آن امام که توصيه به ازادگي ، حق گويي و خدا پرستي مي شود را بازگو نمي کنيم ؟

چرا درمورد فرهنگ عاشورا و عزاداري امام حسين اين همه تسامح  و تساهل به خرج ميدهيم ؟

هرگون روشي که ايجاد ميشود که مورد انتقاد باشد را به بحث و نقد نميگذاريم و ميگوييم در دستگاه امام حسين نميشود دخالت کرد .

مگر فلسفه غيبت چيست ؟ مگر نه اينکه ازمايش نهايي انسان که سنجيده شود که در غياب ولي و حجت خدا چگونه بر جهان مديريت خواهد کرد .

سخن من با متوليان فرهنگ عزاداري است : چرا در عزا داري هاي امام حسين عليه السلام اسلام را زنده نميکنيم ؟

به حقانيت امام حسين عقيده من اين است که عزاداري واقعي امام حسين شهيداني بودند که پس از حضرتش تا هم اکنون رهرو راستين قيامش بودند .

اما ميدانم که باز هم ميشود شهيد شد اما روشهاي شهيد شدن فرق کرده است

به حقانيت امام حسين ، جواني که در اين زمانه هواي نفسش را کنترل کند شهيد است

به حقانيت امام حسين ، پدري که مال حلال براي سفره خانواده اش فراهم کند ، شهيد است

به حقانيت امام حسين ، مداحي که حقانيت امام حسين را به بهترين شکل و در شان ایشان بازگو کند شهيد است .

عزاداري واقعي يعني سرانجامي اين چنين براي امت اسلامي ايجاد کردن

یه مارگیری نشسته بود دم لونه یه مار خوش خط و خال و می خواست بگیردش ، یکی از اولیای خدا که منطق حیوانات رو ادراک می کرد از اونجا می گذشت. ماره رو کرد به این عبد صالح خدا و گفت: این مرد می خواد منو بگیره ، خیال کرده خیلی زرنگه ، ولی کور خونده ، عبد صالح رفت و بعد از چند دقیقه که برمی گشت دید اون شخص مار گیر ، ماررو گرفته و گذاشته تو کیسه و داره می بره ،  به ماره گفت تو که گفتی نمی تونه منو بگیره، پس چی شد ؟ ماره گفت: من عاشق یکی از اسماء خداوند هستم ، این مارگیره منو  قسم داد به اون اسمی که عاشقشم و بعدش  گفت خستم کردی دیگه بیا بیرون . اسم محبوب منو آورد ، منم به خاطر عشق به محبوبم اومدم بیرون ، گفتم ولش کن اسم حبیبم رو برده بذار برم تو دامش ، دلیل کارم این  بود که بگم خدا رفتم توی دام این مرد فقط و فقط بخاطر عشق به  تو یا  *الله*

كودك نجوا كرد : خدایا با من حرف بزن

مرغ دریایی آواز خواند، كودك نشنید

سپس كودك فریاد زد : خدایا با من حرف بزن

رعد در آسمان پیچید ، اما كودك گوش نداد

كودك نگاهی به اطرافش انداخت و گفت : خدایا بگذار ببینمت

ستاره ای بدرخشید ولی كودك توجه نكرد

كودك فریاد زد : خدایا به من معجزه ای نشان بده

ویك زندگی متولد شد ، اما كودك نفهمید

كودك با نامیدی گریست

خدایا با من در ارتباط باش بگذار بدانم اینجایی

بنابراین خدا پایین آمد و كودك را لمس كرد

ولی کودک پروانه را کنار زد ورفت